زلال؛ مثل چشمه، مثل اشک

حرف‌هایی ساده، صمیمی، صریح و زلال...

زلال؛ مثل چشمه، مثل اشک

حرف‌هایی ساده، صمیمی، صریح و زلال...

بسم الله

سلام.
این،
چشمه‌ای است زلال،
از دلِ سنگِ کوهی رو سیاه.
از سنگ هم چشمه‌ می‌جوشد.
من دیده‌ام.
با دو چشم خود،
و در دو چشم خود،
و از دو چشم خود.
لحظه‌ها زلال‌اند و گوارا؛
زمانی که عکس خودم را در چشمه‌ی چشمم تماشا می‌کنم.
و آن موقع دل سنگ ترک برمی‌دارد.
و زلال جاری می‌شود.
زلال، مجرای دردهایی است که از کوهی راه به برون یافته است.
زلال،
گاهی چشمه‌ی آبی خنک است.
و گاهی آبِ معدنیِ جوشان.
بستگی دارد در دل کوه چه خبر باشد...


اگر مطلبی را از این‌جا -یا از هرجای دیگر- نقل می‌کنید، منصف باشید و منبعش را هم ذکر کنید. دمتان گرم :)

آن‌چه گذشت
تازه‌ترین نظرها

۱ مطلب در دی ۱۳۹۱ ثبت شده است

میان این همه احمدی، تو روشن بودی،

و این روشنی‌های زمین بود که برای آسمانی‌ها چون ستاره می‌درخشید،

و لاجرم دل‌شان را می‌برد...

آیا آسمانی‌ها به ما رشک می‌بردند که تو را داریم؟!

 

***

احمق‌ها چراغ کورکن‌های زمین هستند.

این‌ها مرض ظلمت‌خواهی دارند.

این‌ها روشن را تاب نمی‌آورند، خصوصا اگر احمدی هم باشد!

 

چشمشان کور. بدان اگر آن‌ها هم نخواسته باشند، چراغ‌ها روشن خواهند ماند.

نور خدا تاریک نمی‌شود، پیش از تو روشن‌های زیادی را قصد کردند و شمشیر کشیدند و...

اما کور خوانده‌اند. رسم، چیز دیگری است مصطفای عزیز:

یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ
[قرآن کریم، سوره صف، آیه8]

۸ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۰ دی ۹۱ ، ۱۰:۵۶
سید طه