زلال؛ مثل چشمه، مثل اشک

حرف‌هایی ساده، صمیمی، صریح و زلال...

زلال؛ مثل چشمه، مثل اشک

حرف‌هایی ساده، صمیمی، صریح و زلال...

بسم الله

سلام.
این،
چشمه‌ای است زلال،
از دلِ سنگِ کوهی رو سیاه.
از سنگ هم چشمه‌ می‌جوشد.
من دیده‌ام.
با دو چشم خود،
و در دو چشم خود،
و از دو چشم خود.
لحظه‌ها زلال‌اند و گوارا؛
زمانی که عکس خودم را در چشمه‌ی چشمم تماشا می‌کنم.
و آن موقع دل سنگ ترک برمی‌دارد.
و زلال جاری می‌شود.
زلال، مجرای دردهایی است که از کوهی راه به برون یافته است.
زلال،
گاهی چشمه‌ی آبی خنک است.
و گاهی آبِ معدنیِ جوشان.
بستگی دارد در دل کوه چه خبر باشد...


اگر مطلبی را از این‌جا -یا از هرجای دیگر- نقل می‌کنید، منصف باشید و منبعش را هم ذکر کنید. دمتان گرم :)

آن‌چه گذشت
تازه‌ترین نظرها

هستی؟

يكشنبه, ۲۹ مهر ۱۳۹۷، ۱۱:۱۱ ب.ظ

هم‌چین روزهایی بود. پاییز بود. هوا رطوبت داشت، اما باران نمی‌بارید. اگر هم می‌بارید خیلی کم و آرام. مثلاً اگر دستت را رو به آسمان می‌گرفتی، در هر دقیقه دو سه قطره نصیبش می‌شد. هوا کمی سرد بود، ولی سرمای مطبوعی داشت. سرمایی که پوست صورت را نوازش می‌داد. سرمایی که دوستش داشتم. سرما، روی صورت تو گل انداخته بود. همان‌وقت که می‌خندیدی و همراه با شرمی ملیح، زمین را نگاه می‌کردی. یک انار در دست داشتی. دو دستی گرفته بودی‌اش. خوش به حال آن انار. آن‌قدر نوازشش کرده بودی که پوستش برق افتاده بود. زیبا بود. همه‌چیز زیبا بود. من دل سپردم. به نگاه تو. به چشم‌ها و ابروان تو. به لب‌خند تو. به نمکی که در حالاتت می‌دیدم. به رفتاری که در پس سکناتت احساس می‌کردم. به وقاری که لحن متینت پیش رویم گذاشته بود. به سکوتت، که با سرمای مرطوب آن صبح دل‌ربا نسبتی داشت. من دل سپردم. به تو. هنوز زود بود، ولی انگار کار تمام شده بود. هر وقت خیلی کسی را دوست داشته باشی، نمی‌توانی درست با او حرف بزنی. این قسمت خوبی از ماجرا نیست. این‌که عاشق دست‌وپایش را جلوی معشوقش گم کند! کافی بود قدری جسارت بیش‌تر به خرج می‌دادم، اما اهلش خوب می‌دانند که جسارت بیش‌تر در برابر تو، از آن حالِ من هیچ‌وقت برنمی‌آمد. تو دلم را برده بودی. می‌توانستم به جای ابری که در گریستن این‌قدر تعلل می‌کرد، روزها و هفته‌ها ببارم. نمی‌توانستم در برابرت تاب بیاورم. دلم می‌خواست راحت و فاش بگویم که چه‌قدر دوستت دارم، اما چیزی مانع بود. شاید ادب و نزاکت اجازه نمی‌داد. آیا تو هم موافقی که گند بزنند به آن ادب و نزاکت؟! اما حق داشتم! می‌دانی؟ بر این باور بودم که اگر چنان فاش می‌گفتم، روی می‌گرداندی و می‌رفتی. حرفم را نمی‌فهمیدی. حرارت آتشم را احساس نمی‌کردی. حتی یک‌ذره‌اش را. شاید از چنان سخنی خوشحال می‌شدی، شاید هم نه. شاید گمان می‌کردی که دستت انداخته‌ام. پس حق داشتم که سکوت کنم. برای همین غلیانم را فروخوردم و دم برنیاوردم، و حالا مانده‌ام ادامه‌ی داستان را چه‌طور بپرورانم. من به تو رسیدم؟ من تو را بعد از آن ملاقات باشکوه و گفت‌وگوی کوتاه، باز هم دیدم؟ آیا تو هم مرا دوست داشتی؟ آیا آن خنده‌های نمکین و سربه‌زیرت معنایی داشت؟ آیا هیچ‌وقت دیگر تو را ندیدم؟ آیا به تو رسیدم و موقعی که برای نخستین بار دست‌هایم را لای گیسوانت می‌بردم، از هیجان تا دمِ جان‌سپردن پیش رفتم؟ آیا من در حسرت و آرزوی بوسیدن گل‌هایی که آن سرمای مطبوع روی گونه‌هایت انداخته بود، تا آخر عمر سوختم؟ آیا در آغوشم جای گرفتی یا جای خالی‌ات را همیشه گریستم؟ نمی‌دانم. این قصه را تا همین‌جایش مرور می‌کنم و دوباره برمی‌گردم به همان اول. به همان وقتی که مقابلم بودی، که مقابلت بودم. به هر کلمه‌ات دوباره گوش می‌دهم. لحنت را در آغوش می‌کشم. صدایت را می‌بوسم. و هر بار، هزار «دوستت دارم» آتشین را میان دلم پنهان می‌کنم. بعدش را نمی‌دانم چه‌کار کنم. بعد از آن، چه شیرین باشد و چه تلخ، تاب‌آوردنش سخت است. شوق این‌یکی و غم آن‌یکی، هردو تا سرحد مرگ کاری است. کاری به کارش ندارم. به جایش، از همین الان، از فرسنگ‌ها آن‌سوی‌تر، در مکانی که به یاد نمی‌آورم کجاست، در زمانی که نمی‌دانم چندهزار سال از آن ملاقات فاصله دارد، در جایی گم‌شده میان هزار حادثه‌ی بی‌اهمیت و حقیر، می‌خواهم تا پایان بی‌کران این قصه‌ی در نیمه رها شده، یک‌سره و بی‌توقف بگویم که دوستت دارم. با تمام تپش‌های قلبم، به گواهی اشکی که هنگام دیدار تو با خنده توأم شده بود، به رسم مردی که سلاحش را غلاف کند و تسلیم شود، دوستت دارم. بی‌تکلف، بی‌ادعا، فاش، ساده، صریح، دوستت دارم، دوستت دارم.

موافقین ۱۵ مخالفین ۱ ۹۷/۰۷/۲۹
سید طاها

خیال

عشق

نظرها  (۱۸)

چقدر دلبرانه و رشک برانگیز بود
خوش به حالش واقعا
پاسخ:
خوش به حال آن انار؟ :)
عه! واقعی بود؟ تبریک بگیم یعنی؟
پاسخ:
ر.ک. کامنت بعدی :)
خب، الان دیدم اون تگ خیال رو:/
پاسخ:
بله :)
شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد... 
پاسخ:
...به کدام دوست گوییم که محل راز باشد؟
تا خط آخر با لبخند اومدم که با ذوق بگم شیرینی ما کو؟ که اون تگ خیال ذوقم رو کور کرد :| :))
خیلی نوشته‌ی قشنگی بود، کلی حال خوب داشت نصف شبی :)
پاسخ:
مهم اینه که حال خوب داشته براتون. خدا رو شکر :)
ای بابا جه وضعیه:| میخواستیم بگیم مبارک باشه و اینا و دلمونو برای شیرینی صابون بزنیم و قرار مدارهاشو بذاریم تو گروه. ای بابا‌:))
پاسخ:
به جاش از شرینی خود این نوشته نوش‌جان کردید، مگه نه؟ :)
۳۰ مهر ۹۷ ، ۱۴:۰۲ Leyli 🦋🍀❄️
چه ظریف و عاشقانه...
خوشا به سعادت بانو...
پاسخ:
بانوهای خیالی غالباً از این نظر خوشا به سعادتشونه :)
نه خوش به حال معشوق خیالی :)
پاسخ:
آها :)
چقدر پر از دلبری های مردانه بود... (((:
باید یک ملاقاتی با معشوق واقعیتون داشته باشم بگم "دختررررر! آب دستته بذار زمین، خودتو نشون بده که این قافله ی عشق عجب می چسبد!!" *_*
خیلی لذت بردم، ممنون ((:
پاسخ:
:)

نوش جان. :)
ایشالا که واقعی هم برات پیش بیاد
پاسخ:
نمی‌دونم کی هستید، ولی به هر حال سلامت باشید :)
تازه دقت کرده بودین که ساعت انتشار این پست ۱۱:۱۱ بود؟ (((:
(از کشفیات مستور D: )
پاسخ:
عجب! با سپاس از کشفتون :)
اگه آدم عاشق نشه که این همه آتشین نمیسراید, سید بهرحال به خیر و خوشی   دی
پاسخ:
مگر این‌که تخیل قوی‌ای داشته باشه :)
خیال مگه چشه که شیرینی بهش تعلق نمی‌گیره؟!
پاسخ:
حالا اگه هم به خیال شیرینی تعلق بگیره، به خیال وصل شیرینی تعلق می‌گیره نه خیال عشق! د:
نه به پیچاندن شیرینی و قطاب‌های مربوط به عشق خیالی!
پاسخ:
اصلاً گیریم عشق واقعی، شما مگه برای عشق هم شیرینی می‌گیرید؟! :|
اون وصله که شیرینی میدن براش، وصل!
۰۳ آبان ۹۷ ، ۱۸:۲۹ قاسم صفایی نژاد
چقدر این بازگویی رازها شبیه عاشقی‌های ادبیات ایرانی بود. جایی که حجب و حیا ستایش می‌شود و خویشتن‌داری معشوق باعث دلبری می‌شود. 
پدیده‌ای که کمتر در نوشته‌های چند دهه اخیر یافت می‌شود. 
به قول شاعر:
زلف‌های رودابه دیگه بلند نیست/ پله که هست، نیازی به کمند نیست...
پاسخ:
سلام بزرگوار
چه نکته‌ای!
راستش من موقع نوشتن این متن، به نکته‌ای که گفتید توجه نداشتم؛ اما اگر چیزی که فرمودید از محاسن این متنه، از بابتش خوشحالم. :)
ممنون از نظرتون.
۰۶ آبان ۹۷ ، ۱۱:۲۹ آسـوکـآ آآ
چه خوشگل:-)
پاسخ:
خوشحالم که خوشگل می‌بینیدش :)
۰۶ آبان ۹۷ ، ۱۸:۱۱ مهدی صالح پور
من در حال اندیشه به حالِ اون یک رایِ منفی (دیس‌لایک) به این پست‌م
پاسخ:
من هم نمی‌دونم چرا! کاش لااقل یه توضیح کتبی ضمیمه می‌کرد!
دوستت دارم. بی‌تکلف، بی‌ادعا، فاش، ساده، صریح، دوستت دارم، دوستت دارم.

پاسخ:
متشکرم. سلامت باشی :)

برای این مطلب نظر یا یادداشتی بگذارید:

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">